• Zie ginds komt de winnaar.

  • Vroomshoopse Boys 3 - Zwolsche Boys 3 (0-3) 1-3
    Al wekenlang werd er in Vroomshoop uitgekeken naar onze komst. Het hele dorp leek uitgelopen om ons binnen te loodsen, sympathiek. Een optocht met muziek, allerlei getinte mensen, een hoop kinderen, en een kerel in een rood gewaad met een of andere hoed op waren te zien. Die laatste zal de burgemeester wel zijn geweest. Eenmaal op sportpark De Bosrand was het animo toch een stuk minder, misschien omdat ze wisten dat er QR-codes zouden worden gecheckt. Desondanks wist de vereniging toch nog een ploeg bij elkaar te regelen waar wij ons potje tegen konden spelen.
    Met weer een andere basiself traden we aan tegen 10 andere gevaccineerden. Nummer 11, hun nummer 10, in Vroomshoop beter bekend als de dorpsidioot, bleek al twee jaar niet van zijn boerenerf te zijn geweest en had geen idee van het bestaan van Covid. De scheidsrechter toonde clementie en liet ‘m toch maar meespelen. Hij ging een zeer frustrerende eerste helft tegemoet, waarin hij in al z’n acties werd afgetroefd. Bijna elke bal die ook maar een beetje over de middenlijn werd gespeeld werd door ons vrij snel veroverd omdat we er werkelijk bovenop zaten. De tegenstander probeerde wel wat op te bouwen, maar het was voor de vorm. Vanuit balveroveringen waren wij het die prima combinaties op de mat legden. In balbezit hielpen we elkaar en waren er elke keer opties. Helaas ontbrak het nog aan een goede eindpass om echt tot een kans te komen. De sneltrein uit Tilligte, Melle Analbers, was er wel klaar mee. Aan de linkerkant pikte hij de bal op, om vervolgens langs zijn tegenstander te snellen. Melle gooide zijn DRS open, passeerde verschillende tegenstanders en schoof de bal heel knap langs de keeper. Een dikverdiende voorsprong op dat moment. Het spelbeeld veranderde niet. De frustratie bij de tegenstander werd steeds groter en dit leidde dan ook tot een aantal gele kaarten voor de tegenstander. Uiteraard was hier ook de doofstomme nummer 10 bij betrokken die niet bepaald zijn lekkerste wedstrijd speelde. Links en rechts werden er behoorlijke schoppen uitgedeeld aan onze jongens, een groter compliment kun je eigenlijk niet krijgen als ploeg. De scheidsrechter deed gelukkig elke keer het juiste. Even later zag Daan, verliefd, zijn actie van de avond ervoor beloond worden met een doelpunt. Om 22.07 uur ging hij tijdens een teamuitje naar huis omdat hij de dag erna moest voetballen. Wát een aanvoerder. Na goed doorzetten in het 16-meter gebied kreeg hij de bal voor zijn linker en werkte hij de bal achter de keeper. De situatie die ontstond en waardoor we de kans kregen was tekenend voor de wilskracht die we met elkaar op de mat legden. Het moet hartverwarmend zijn geweest voor de supporters die waren meegekomen vanuit Zwolle. Zelfs Suus was er, en Suus zag dat het goed was. Jasper had deze externe prikkel blijkbaar nodig om weer eens een lekkere pot te spelen. En hij was niet de enige vandaag, ondanks de promillages die her en der nog wel in het bloed zaten. Even later werd het na een verdiende strafschop zelfs 0-3. Elroy benutte de strafschop feilloos. In de tussentijd moest Steef helaas geblesseerd uitvallen. Gelukkig was daar Baak, die het geruisloos overnam, en met name in de tweede helft zeer sterk was in de duels.
    Over de tweede helft kunnen we redelijk kort zijn. Menigeen zal er een stijve nek aan hebben overgehouden. De tegenstander beperkte zich tot het geven van de ene lange bal na de andere. Het leverde wat hachelijke situaties op, maar veel momenten konden toch weer onschadelijk worden gemaakt. Soms door goed keeperswerk van Alwin, maar ook weer omdat we als team met man en macht verdedigden. Ook nu weer een uitvaller, Sven, die in een actie zijn knie lelijk blesseerde. Bij een van de vele hoekschoppen die de tegenstander kreeg leken we verder te moeten met 10 man; Michiel belandde hard met zijn hoofd op de grond. Een kwartier voor tijd maakte Vroomshoop de 1-3, na een goede knal van buiten de 16. Onhoudbaar voor Alwin. Zo’n 150 kopballen verder floot de scheidsrechter af en proefden we eindelijk weer eens het zoet van een overwinning. Een mooie teamprestatie waarin iedereen die niet genoemd is eigenlijk tekort wordt gedaan. O ja, Luuk wilde ook nog genoemd worden, bij dezen. Voorwaarts!